February 15, 2012. Masaya. :)

Nanuod kame ng dance play sa U.P. ni Egoy. 

Myra Beltran’s ITIM ASU: 1719-2009 and other Rizal Images.

Alam kong wala siyang pera, pero nilibre niya ko.

V.I.P seat pa. Rubbing elbows, scratching baccks tuloy ang peg namen dahil kalapit namen ang mga bonggang artists. :))

Ang lupet lang talaga nung movements nila. Parang lumulipad na ewan. Parang sobrang gaan ng katawan nila tuwing tatalon. At parang di sila nasasaktan tuwing pinaghahampasan nila katawan nila sa semento.

Tuwing may mga mahalay na eksena, hindi nakakabastos yung galaw nila.. in fact ang ganda nila tignan. Basta, di ko kase ma explain eh. :D

Nung mejo patapos na yun dance play, ayun biglang nagdrama si ateng. Pero natahimik rin ako nung sinabe niyang “Naiingget ako. Sana isa ako sa mga nagpeperform ngayon, at hindi nanunuod lang dito.”

*Katahimikan.

Haynako. Di ko na ie-elaborate yung storya kung bakit niya nasabe yun. Saka na lang isguro kase ayoko naman maging madrama tong post ko.

Anyway, ayan na. Ang pinakaabangan na si Myra Beltran. Shemay sobrang galing niya. Yun lang. Ang galing niya talaga. (sigh)

Bakit ba kase di ako nabiyayaan ng talento sa pagsasayaw. Tss. Basta, to wrap things up, masya ako ngayong araw kase nakasama ko si Egoy. At um-effort siya mangutang ng pamasahe makarateng lang dito. <3